Happy Birthday To You ...

.

Όταν θα γεννηθείς,...
... πόσων χρονών θα είσαι;

Πόσων σε "είπαν" οι "ειδικοί";

Σε "είδα" εγώ, ... μικιό να 'σαι...

Ανήμπορο να μιλήσεις μα,
και να περπατάς ...

ν' αγκαλιάσεις μόνο, μπόρεσες
από την πρώτη στιγμή...

Η Τελευταία σου κατάσταση,
να ξέρεις,
...το ίδιο θά 'ναι.

Μα, ... επανέρχομαι,
πόσο ήσουν όταν "εξήλθες";;;
μπάς κι' ήσουν ... εννέα (9) μηνών;

Η ύπαρξή σου τότε...Ελάχιστη.

Η Ολοκλήρωσή σου,...Αιώνια ...

Τί λές ή, ... μήπως έχεις πεί;

Για το εννεάμηνο Ζωής εζήτησες ποτέ;
Για τη Πνοή ό'που σε ξημερώνει, αναρωτήθηκες ποτέ;
Για τη πληγή που "γιάνει" από μόνη,.. τι έχεις να πείς;
Για τη Γαλήνη της στιγμής που ..."φεύγεις", ...

Κοίταξες ποτέ από την άλλη την πλευρά των προβλημάτων,
των που, σου έφερε το ξημέρωμα μπροστά;

Η Ολοκλήρωσή σου,
... η αποστροφή από το ξημέρωμα των "προβλημάτων" ...

Αναρωτήσου και, απόλαυσε το ταξίδι,
εκιό της Αναζήτησης ...

Κι' εγώ, ... Happy Birthday to You .. θα πώ τραγουδιστά.

Σ' Εσέ, τη Φίλη τη Ψυχή,
Εννιά Μηνών που,
...
Δέχτηκε,
Ξεχώρισε και,

... μ' ένα Νεύμα,

... Όρισε.



α.α/Αλέξανδρος
(Π.Α.-21/01/2012-03:30 π.μ.)

.

Κατάντια ...

.

Κατάντια, λέω ....
Τί άλλο να πώ...???

Αντίδραση, ...ναί, πώς;
Εμείς ή, τα παιδιά μας; ...

Κάψαμε και Σκοτώσαμε,
πριν την Καταιγίδα του '10,
μα,

από τότε ως και τώρα,
μέσα σε αυτή και,
με τόσα δάχτυλα επάνω στο γυμνό κορμί μας,
που ποτέ δεν τα επιθυμήσαμε,
όσο κι αν τ' αποθήσαμε,

... Άφωνοι σήμερα, ... Υπάρχουμε.

Αναμένουμε των και, κάποιων Άλλων
την Αδράνεια, ... Δράση να γεννεί...

Των Άλλων, ... ΧΑ,
... μα, ποιών Άλλων αν όχι,
...Ημών?

Τί έχουμε λοιπόν,
σήμερα το πιό πρόσφορο να κράξουμε ...
εκτός...

... Κατάντια..α..α..α.α...α...α...α....α....


... Τί; .... Μολόγα, .. Τί; ...



α.α/Αλέξανδρος
(Π.Α.-17/12/12-ΤΕΤ...)...


ΥΓ: ... απλά ... γιατί;

.

Μα, ... Το Κατάλαβες; ...

.

Ποτέ δεν πρόδωσα ... Ποτέ...!!!
Μα, έχω χάσει ημέρες ... έχω ..... !!!
Μα, έχω δεί αλήθειες ... έχω......!!!
Μα, ...έφυγα,.. εχθές ...
μα, ... το κατάλαβες ... ???

Εσύ, η ... Αγαπημένη ...



α.α/ Αλέξανδρος
(Π.Α.-29/12/2011-21:37μ.μ.)

.

Τί Θες να Γίνει Αύριο ...

.
Τί θες να γίνει αύριο που,
δεν θα 'μαι τριγύρω.

Ο Θάνατος θωρεί εμέ,
εσέ και τους τριγύρω...

Τράβα ωορέ, λέγω στο πρόσωπο,
μάζεψε λίγα στάχυα,
όλων αυτών που καρτεράς,
να δρέψεις τη ζωή τους,
στάχυα χοντρά η αγάπη τους,
αίμαι η δούλεψή τους ...

Φύγε μωρέ κι' απατηλέ,
να 'ρθεις σαν θα 'ναι η ώρα,
Δεν σου αρμόζει η στιγμή,
δεν ειν' γιορτή του Χάρου ...

Γιορτές τις φτιάχνουμε εμείς,
λέμε, μ' όσο κουράγιο,

"Κυρά,
που μ' αγαπάς πολύ,
τι θές να γίνει αύριο;;;..."

Στο Θάνατο στήστε μια Γιορτή και,
στη Ζωή ... καντίλι.

Εκείνος να την κουραστεί,
'κείνη να το λαδώσει μα,
μες τον κόρφο της ξανά,
γνωρίζει το ή, και να το ξεχνά,
από τα νιάτα 'σά 'με τα γηρατειά

το Είναι της είναι αυτό που,
.... Πρέπει να Του Δώσει.

"Τί θές να γίνει Αύριο;"


Μια τελετή, που λέγω σας,
απλή, λιτή, .. ανθρώπινη,

ο Θάνατος να ... ξεδώσει.



α/α. Αλέξανδρος (Π.Α.-29/12/2011-03:15 π.μ.)


.

Ενας Καφενές ... η Ζωή ...

.

Όλα τα είπαμε Δημήτρη,
Όλα.

Κι' αν κλάψαμε προχθές,
δεν ήταν κλάμα πόνου,

απόστασης ήταν, αλλού εμείς,
εσύ, τριγύρω μα και πάλι,
αλλού...

Όλοι μας αλλού ντ' αλλού ...
έ' ωορέ γέλιο ....

Μου χρωστάς άλλες επτά ηχογραφήσεις ..

Πιότερο χρωστάς,
.... πίσω σου κανέναν μην αφήσεις.

ΜΑ, το Κατάφερες Δημήτρη.
Όλων των εμπερδεμένων μας, ... Αγαπημένε μας.

Γυρίσαμε όλοι σπίτι και, μέχρι σήμερα,
κανείς δεν έχει ματακλάψει.

Όλοι κουβαλάμε εσένανε εντός,
με μια χαρά περίσσσια,
η ανάμνησή σου υπερταιρεί,
ο λόγος σου και, το χαμόγελο,
λύτρωσε τους δικούς μας πόνους.

Εσύ δείχνεις το δρόμο ΜΑΣ της λύτρωσης,
για Όλους.
Δεν έχει ματαγίνει και,
το κατάφερες κι' αυτό, Δημήτρη.

Οι ζωντανοί εμεις εκεί,
κι' εσύ ο φευγαλέος,
ο Ζωντανώτερος ολονών...

Δώσε φιλί στη μάνα μου,
ωορέ Δημήτρη, αδερφέ και θειέ...

ευχή σου να προσθέσεις
επάνω στο σταυρό της που,
κουβαλάω στο στήθος μου,
ενίοτε,
δυό ευχές να με φυλάνε,
απ' αύριο,
θα με φυλάνε, ... ξέρω το ...

Με τον Σταυρί παρέα,
θα είμαι εκεί και, έτοιμος,
όσα θα πρέπει να ειπωθούν,
τραγούδια που 'ναι ν' ακουστούν,
εμείς εδώ, οι υπόλοιποι
θα ετοιμάσουμε παρέα.

Να έρθετε ξανά μανά,
να πείτε από δυό λόγια, απλά, ...
γιατί,

όσα έχουμε μοιραστεί,
θυμώμαστε τα πάντα,
Δημήτρη, Γιάννα και Σταυρί, ...
έτσι,
εσείς εκεί, εμείς εδώ,
συμπλήρωμα και ένωση,

αγάπη και, ζωή μας η Αιώνια...
... Αιώνια ...(για πάντα....).

Ενώνει Μας, Οικογένεια,
η Διάφανη Ψυχή μας ......................

"Κοιμήσου Αγγελούδι μου ...." (η Φανή τραγουδά......)


α.α/ Αλέξανδρος (Π.Α.-24/11/2011-03:24 π.μ.)


ΥΓ: Εις το "επαναζήσειν" Δημήτρη μου ... εδώ,
από τον Καφενέ που θα ζεί για πάντα όπως και
η οικογένεια που στήριξες, πάντα.


.